ELQANOTNING
SARGUZASHTLARI

Elqanot ismli olifta chivin rosa zerikdi-da, birdaniga
sayohatga chiqishni, boshqa joylarni korishni istab qoldi.
Uning ota-onasi bir muncha oldin issiq qozonga
yaqinlashaman deb olovda qanotlarini kuydirib olgan
edi. Elqanot yangi qanot chiqishini sabrsizlik bilan
kutayotgan ota-onasining roziligini ham olmay qoravoy
ismli ortogi bilan yolga chiqdi. Kunning issigiga ham
qaramay ular ishtiyoq bilan uchib ketaverishdi. Kop
otmasdan semiz qoravoy charchadi. Dam olaylik deb
turib oldi. Ozroq dam olib, yana uchishdi.
Oqshom tushdi. Quyosh garbga qarab yonboshladi,
chivinlar ozlari uchun boshpana izlay boshlashdi. Qoravoy charchab, hansirab, och qolganidan Elqanotga
ovqat topib berishini iltimos qildi.Elqanot uning yalqov va yebtoymasligidan ranjidi.
Qoravoy ozicha bir pana joy topdi-da, men shu yerda
kutib turaman, sen ovqat topib kel, dedi. Elqanot
qoronguda korshapalaklarga korinmaslikka urinib, bir
amallab yegulik topib keldi.
Yarim tun. Hamma yoq qop-qorongu, atrofda turli
xil hasharotlar ovozi... Qoravoy apil-tapil ovqatlandi-da,
uyquga ketdi. Elqanot esa uyidan birinchi marta olisda
ekanligi uchunmi, uyqusi kelmasdi. Ertangi kun rejalarini
oylab xayollari chalkashib, nihoyat kozlari ilindi.
Bir payt tosatdan kozlarida ajal sharpasi korinib
turgan bir maxluq ularning yoniga kelib qondi. Elqanot
bilan qoravoy uni korib dahshatga tushishdi. Uning
soyloq tishlari orasida har xil hasharotlarning qoldiqlari
shundoqqina korinib turardi. Chivinlar hali bunday
dahshatli maxluqni kormagan edilar.
Omadni qarangki, ularning yonida najotkorlar 
Elqanotning qanotsiz ota-onalari paydo bolishdi.
Elqanot ularni korib juda quvondi, qorquvi ham bosildi,
hatto unda korshapalakka hujum qilish ishtiyoqi ham
paydo boldi. Biroq birgalikda hujum qilgan taqdirda
ham korshapalakka kuchi yetmasligini bilib, chora izlay
boshlashdi. Elqanotning otasi korshapalak faqat
ovozga qarab ov qilishini bilardi. Shu bois u yonidagilarga ovoz chiqarmaslikni buyurdi. Ammo korshapalak
ham anoyilardan emasdi. U panjalarini har tomonga
chozib, oljasini izlay boshladi. Elqanotning otasi esa
bolalarini qutqarish maqsadida hech narsani oylab
otirmay ozini tepadan pastga otdi va ovozining boricha baqirib korshapalakni chalgitdi. Qanotlari kuygani
uchun u balanddan togri pastga quladi. Onasi esa
Elqanotning otasini qutqarish maqsadida tepalikdan
Boshqa tomon uchdi. Bu holni qoravoy va Elqanot korib
qorquvlari yanada ortdi. Yonlaridagi korshapalak
hamon joyidan jilmasdi. Ota-ona chivinlar ovozlarining
boricha baqirishardi. Bu shovqindan boshqa
korshapalaklar ham ular tomon uchib kela boshlashdi.
Qoravoy bilan Elqanot dir-dir qaltiray boshladi. Korshapalaklar Elqanotning ota-onasini quvlab ketishdi.
Shunda qoravoy qorquvdanmi yoki jonini qutqarish
maqsadidami, qorongulikdan ham chochimasdan
qanotlarini yozdi-da uchishga shaylandi. Elqanot uni
qanchalik tinchlantirmasin, qoravoy uni eshitmadi va
uchib ketdi. Qoravoyning chinqiriq ovozi korshapalakning etiborini tortdi va ortidan quvladi. Ular bir necha
marotaba Elqanotning atrofida aylanib uchishdi-d,
song goyib bolishdi.
Elqanot qorongulik domiga tushib qolganidan mingming pushaymon yeb otiraverdi. Afsuski, endi kech edi.
U mutloq yolgizlanib qolgan, vaqt orqaga qaytsayu,
yana osha oilasi  ota-onasining bagrida bolsa...
Shu payt kimdir senga nima boldi, nega yiglayapsan, deb Elqanotni ovuta boshladi. Elqanot
hayratlanib atrofga qaradi. Qarasa, atrof yorishib ketgan,
osmonda qushlar sayrashardi. Yonida esa dosti
qoravoy. Elqanot bundan nihoyatda quvonib ketdi va
korshapalakdan qanday omon qolganini soradi.
Qoravoy hayron boldi: Qanaqa korshapalak?!
Elqanot bularning bari tushida roy berganini
anglab, ota-onasi bagriga shoshildi