   "Buni taqdir deydilar" Poyezdga yetolmagach yigit yugurishdan txtadi. "Jin ursin sha svetaforni,- hayolidan tkazardi u,- ertaroq harakatlanish kerak edi. Qayerdanam sha betayinning mashinasiga tirdim!" U asabi tarang holda ortga girildi. Shu vaqtda xuddi zi kabi poyezd ortidan afsuslanish bilan qarab qolgan qizga kzi tushdi. Qizning uzun sochlarini shamol ynab, xafaqon yuzlariga tushirarkan, yigit undan kzlarini uzolmay qoldi. Haqiqatda, qarshisida judayam sohibjamol 21-22 yoshlar atrofidagi qiz turardi. Qiz ham yurishdan txtadi. Uning shaxlo kzlari anchagina olislab ketgan poyezdga termulgan kyi yig'lab yuborishga tayyor turardi. Yigitga qizning bu holati judayam g'alati, zgacha jozibali tuyulardi. Ayni damda yigit poez
dni unutib ham yuborgand
i. "Yaxshiyam shu svetafor
 bor ekan", - tabassum qild
i u. Qiz ham taqdirga tan b
erdi shekilli, yigit tomonga
 qaradi. - Salom, - dedi yigi
t. - ... - Poezdda ketadigan 
odam bunday ertaroq hara
kat qilishi kerakda. - Sizga xshabmi,- kuldi qiz. - Yq, men poezddan sizni krib tushib qoldim. Qiz javob bermay vokzal ichi tomon yl oldi. Yigit unga yetib oldi va gapirishda davom etdi: - Bu shaharda hamma shoshadi, xatto poezdlar ham. - Sizchi? - Menmi? Shoshib qayerga ham borardim. Taqdirimda nima yozilgan blsa shu. Kechirasiz, siz taqdirga ishonasizmi? - Yq. - Bekor qilasiz. Qiz kassaga borib keyingi poezd qachon blishini sradi. 8 soatdan keyin degan javobni eshitgach, juda xafa bldi. Yigitni esa ushbu javob mutlaqo xursand qilib yuborgandi. Chunki bu gzal qiz tobora uni maftun qilib borardi.- Afsus,- dedi qiz. Yigit blsa, kassadagi qizga minnatdorchilik bildirdi: - Rahmat sizga, iloji blsa yana qshimcha 8 soat ushlab turinglar sha poyezdni. Qiz yigitni kuzatib turarkan, uning zini tutishidan hayron qolardi. Qiz odamlar gavjum blgan kutish zalidagi rindiqlardan biriga borib tirdi. Bir
oz tgach yigit ham uning 
yoniga kelib tirdi. - Menin
g ismim ... , bu shaharda m
ehmonman. Sizchi? - Men h
am mehmonman,- javob berdi qiz. - Ismingizni aytmaysizmi? - Zarurati yq, ishonavering. - Albatta... Ishonish yarim g'alaba degani. Qiz qng'iroq qilish uchun chetroqqa chiqdi. Qayergadir qng'iroq qildi. Yigit uni diqqat bilan kuzatardi... Qiz qaytib kelgach yigit undan sradi: - Uzr, ruchka topiladimi? Qiz sumkasidan ruchka olib yigitga uzatdi. Yigit dabdurustdan ruchka bilan qliga nimanidir yozdi-yu qizga ruchkasini qaytarib berdi. Bir oz tgach qiz rnidan qzg'aldi. Yigit: - Sizni uyda kutishyapti, shunaqami? - Ha. - Avtobusda 6 soatlik yl. Umuman olganda keyingi poyezdni kutishning foydasi ham yq. Maylimi, sizga hamrohlik qilsam? Faqat yq demang. - Nega endi yq demasligim kerak? - Chunki, meni taqdirimga siz bilan bitta avtobusda birga ketish yozilgan blishi kerak. - Aytdimku, men taqdirga ishon... Qiz oxirigacha gapirolmadi. Aniqrog'i yigit kaftlariga haliroq qizning ruchkasi bilan yozgan yozuvni unga krsatgach hayratdan gapirishdan ham txtab qoldi. Yigitning qliga bejirimgina harflarda qizning ismi yozilgandi. Qiz rnidan qzg'alib, allaqachon chiqish eshigi tomon ynalgan yigitdan sradi: - Qayerdan topdingiz? Yigit qizga girilib qaradi, qlini avval kksiga, keyin peshonasiga olib bordi-yu kulib javob berdi: - Buni taqdir deydilar... * * * Qiz va yigit shaharlararo qatnovchi avtobusga chiqishdi. Biroz jim tirishgach yigit kamzulining kissasidan judayam ixcham, lekin ta chiroyli kichik gul g'uncha olib qizga tutdi: - Tug'ilgan kuniz bilan! Qiz kzlarini katta-katta ochib yigitga qarardi. Haqiqatda bugun uning tug'ilgan kuni, shu sabab uyiga shoshilayotgandi. Yonida tirgan ta qobiliyatli quvnoq "folbin" esa uni hayron qoldirishda davom etmoqda edi.- Q...Qayerdan bildiz? - Buni jon deb aytardim-u zaruriyati yo'q, ishonavering, - 
kuldi yigit. - Jiddiy so'radi
m. - Bu muhim emas, muhi
mi sizni birinchi blib men 
tabrikladim. - Haya, rahma
t,- qiz jilmaydi. Biroz surbe
troq, lekin bu ziga juda y
arashadigan kelishgan yigit qizni tabassum qilishga majburlay olardi. Avtobus ylga chiqdi. Yigit qizga qiziq narsalar haqida gapirib berar, u oddiy narsalar haqida ham shunday kulguli va jumboqli gapirardiki, qiz miriqib kulardi, teran yga tolardi. Bir soatcha yurishgach qiz yigitdan sradi: - Endi ismimni qanday qilib topganizi ayta qoling. Yigit biroz jim qoldi, keyin qizga qaramasdan sz boshladi - Dunyoda shunday toifali insonlar borki, z fikrini siz-u menga shunchaki bildirolmaydilar. Eshitishadiyu zabonlari yq, yoki aksincha eshitmaydilar. Men shunday kishilarga z fikrlarini ifodalay olish san'atini rgataman. Kasbim shunaqa. Ql harakatlari orqali, lablarning qimirlashi orqali ularning nima haqda gapirayotganlarini tushuna olaman. Endi siz haqizda, menimcha vokzalda oyijonizga qng'iroq qilgandiz... Qiz vokzaldagi oyisi bilan telefon suhbatini yodga oldi: - Allo, Assalom-u alaykum oyijon, bu men ...man. - Voalaykum, poyezdga chiqdingmi? Qachon 
yetib kelasan? - Oyi, poyez
ddan qolib ketdim. Mehmonxonada tlovlar byicha muammo bldi. Kelsam, poyezd ketib blibdi. Endi avtobusda bora qolaman. Shuning uchun 3-4 soat kechikaman, xavotir olmang. - Vaqtliroq harakatingni qilsang blmaydimi? Bu yoqda hamma seni kutib tiribmiz. Bugungi kunni unutdingmi? - Bilaman, oyijon. Bugun tug'ilgan kunim. Unutib blarkanmi, kechiring, shunaqa blib qoldi. Bldi, mana ylga chiqyapman. - Xp qizim, ylda ehtiyot blgin. - Xp oyijon, xavotir olmang... Qiz uni telefonda suhbatlashayotgan chog'ida kuzatib tirganini yodga oldiyu hammasini fahmladi. Barchasi ravshan blgach qiz kuldi: - Demak siz joyizda tirgan holda uzoqdagilarning ham nima haqda gapirayotganligini bila olasiz, s
hunaqami? - Agar lablari h
arakati krinarli blsa, ha. -
 Unda anavi orqa rindiqda
 ketayotgan oq sochli oda
m yonidagi ayolga nima h
aqda gapiryapti? Yigit orq
aroqda tirgan sha kishi t
arafga bir muddat qarab tu
rdi. Keyin qizga uning nim
a haqda gapirayotganligini tushuntirdi: - U qizi haqida gapiryapti. Yonidagi turmush rtog'i, qizlarini krishga ketayotgan blishsa kerak. - Qizlarini? - Ha. Qizlari shifoxonada ekan. - Hm... Anavi oldingi rindiq yonida tik turib, hozir bizga qarab jilmayayotgan qiz nima haqda gapiryapti? Yigit sha tarafga qarab kulib yubordi. Qizning ma'noli qarashiga sokin javob berishga urindi: - U siz haqizda gapirdi. Menimcha aytmaganim ma'qul. - Men haqimdami? Ayting, nima dedi u? - Yaxshi, u anavi chiroyli qiz erining qlidan mahkam ushlab olibdi, xuddi qyib yuborsa men olib qochib ketaman, dedi.Qiz yarq etib z holatiga diqqat qildi. Chindan bu yinning qiziqligi gashtidan mashg'ulotga berilib ketgan va yigitning ng qlini siqib olgandi. Buni zi beixtiyor bajarganligi uchun ahamiyat bermagandi. Qiz darhol qlini tortib oldi. U oynadan yl chetida yastanib yotgan dalalarni tomosha 
qilishga tushdi. Uning yuzi 
yonardi. " G'alati... Uyatmi 
bu? Erimish... Odamlarga h
am hayronsan, bilmasdan gapiraverishadi",- ylardi qiz. Jilmaygancha hayol surayotgan qizning hayolini yigitning ovozi bldi: - Hey... - Hm? - Avtobus ylda txtarkan, ul-bul tanavvul qilvolish kerak. - Hm. - Yana "hm" mi? - Hm... Yengil kulgu, haliroq yuzaga kelgan ng'aysizlikni hayollardan
 bir chetga surib tashladi. A
vtobus yl chetida biroz tu
rgach, yana ylga chiqdi. Q
iz judayam charchagandi. 
Yigitning qaysidir mavzud
agi sokin szlari ta'sirida k
zi ilindi... - Allo,- qizni uyg
'otdi yigit,- uyg'oning mali
ka, shahrizga yetib keldik.Qiz avtobus oynasidan tashqariga qaradi. Darhaqiqat yetib kelishibdi. Yana bir oz yurishsa bas. - Mana bu sizga,- yigit qizga tumor tutdi shu payt,- tug'ilgan kuniz bilan! - Rahmat, hojati yq, shundog'am yetarlicha syurpriz kun bldi bugun. - Sovg'ani qaytarishmaydi. Tg'ri, bu tumor u qadar qimmatbaho emas, ammo men uchun qadrli. Bu sizga ham omad keltiradi. Qiz sezdiki, sovg'ani olmasa yigit xafa bladi. - Rahmat,- dedi qiz bejirim tumorni qliga olarkan,- chindan omad keltiradimi? - Albattada. - Unaqada, poyezdga nega kech qoldiz? Qizning jilmayib sragan savolidan sng yigit uning kzlariga qaradi va kulib javob berdi: - Poyezddan qolib ketganimni kim omadsizlik dedi... Qizning yuragi jizillab ketdi shu onda... Avtobus txtadi. Yigit va qiz avtobusdan tushishdi. Xayrlashish kerak edi-yu, lekin negadir bunday qilishda ularda xohish topilmasdi. Nihoyat, qiz jimlikni b
ldi: - Mayli, hammasi uchun
 rahmat sizga, omon bling
. - Siz ham. - Xayr... - Nega 
endi xayr? Balki yana uchrashib qolarmiz? Qiz jilmaydi: - Qaydam... - Men esa ishonaman,- yigit qlini avval yuragi ustiga, keyin peshonasiga olib bordi,- axir buni taqdir deydilar... Qiz yigitga snggi bor jilmaydiyu burilib ketdi. Ketardi-yu yuragi dukullardi. Hayolida faqat bir sz aylanardi: buni taqdir deydilar... Birinchi bor uchrashdilar-u birinchi bor ayrilmoqda edilar... Qiz ancha yurib ortiga girilib qaradi. Ancha narida biroz surbetroq, lekin bu ziga yarashadigan kelishgan yigit xuddi u kabi girilib unga qarab turardi ...Yigit shu kun bir kichik e'tiborsizlikka yl qygandi. Bu e'tiborsizligi ehtimol bir vaqtning zida uning ulkan xatosi ham edi. U qizdan telefon raqa
mini, hech blmasa, ish joy
i yoki manzilini srashni u
nutgandi. Buning uchun qa
nchalar afsus chekmasin, e
ndi befoyda edi. sha sohi
bjamol qizning gzal chehr
asi har daqiqada kz ngid
a paydo blaverardi. Avto
busda qiz uning yelkasiga 
boshini qyib uxlab qolga
nidagi hayajonli holatini 
ylab qolardi. Bir kun... Ikki 
kun... Uch kun... Yq, ortiq bu taxlit yashab blmaydi. Uni topish kerak. Sevib qolganini aytish kerak. Lekin qanday qilib? Faqat ismini-yu tug'ilgan kunini bilsa? Keyin dizayner ekanligi ma'lum. Endi faqat qidirish kerak. Axir buni sevgi deydilar. Sevgi - bu taqdir... * * * Oradan 5 oy tdi... Xiyobonda, gavjum odamlar orasida telefonda kim bilandir suhbatlashib ketayotgan yigit kimgadir urilib ketdiyu telefoni qlidan tushib ketdi va chil-chil bldi. Yigit telefon blaklarini yerdan oldi-yu jahl bilan sha insonga qaradi: - Kzizga qara.s... Siz?! Yigitning qarshisida 5 oydan beri qidirib topolmaydigan, sha, uning oromini g'irlab ketgan uzun sochli qiz turardi. Yigit uni sha xayrlashishgan kundan boshlab qidira- qidira hech topolmasdi. Internetdan, modalar uyidan, shaharning deyarli har bir hududidan u
ni qidirgandi. Lekin qiz haq
ida biron ma'lumot topilm
asdi. Chunki qiz qirdi, diza
ynerlik esa uning sevimli 
mashg'uloti edi xalos. Vaqt
 tgan sari yigit taqdiriga t
an bera boshlagandi. Haya,
 taqdir... Mana u qizni yana yigitga uchrashtirmoqda edi. - Yaxshimisiz,- qizning yoqimli ovozi hayolini bldi. - Endi, ha! - Telefoniz singani uchunmi? - Yq... Uni siz sindirganiz uchun. "Hecham zgarmabdi". Shu fikr har ikkisining hayolida paydo bldi. - Uzr srayman, behosdan... Tg'risi, shoshib ketayotgandim... - Ha, bu shaharda ham hamma shoshadi. - Xatto poyezdlar ham... Yana sha vaqtlardagidek kulgu yangradi... - Taqdirni qarang, sizni 5 oy qidirib topolmagandim, uni zi bizni 5 soniya ichida uchratdi. Aytgancha, hali ham taqdiqga ishonmaysizmi,- yigit bir oz vaqtdan keyin, ular chetroqdagi rindiqqa tirishgach qizdan sradi. - Yq,- jilmaydi qiz. - Unaqada nima sabab aynan siz bilan bu taxlit uchrashib qoldik? - Bu tasodif... Yigit qizning shu 5 oy ichida uni unutib yubormaganligini sezdi. Har holda, uchrashganlarida, qiz aytgan "poyezdlar ham shoshadi" iborasi uni nimadandir umidvor qilardi. Shu kun yigit qiz bilan uzoq su
hbatlashmadi. Lekin u qizning telefon raqamini oldi. Shu kun yigitning yuzida ulkan quvonch shukuhi porlardi. Har holda u qizning nima haqdadir chuqur yga tolib qolayotganini payqamasdi. U mast edi. Baxtdan mast edi...Qiz poyezdga kech qolgan kun avtobusdan tushib, u bilan xayrlashdiyu uyiga shoshdi. Bugun u juda xursand edi. Tug'ilgan kuni juda ajoyib tardi. Oilasi davrasida haqiqiy bayram qilib nishonlashdi. Tug'ilgan kun torti, sovg'alar... Mehmonlarni kuzatib, charchagan kyi rniga yotarkan qiz bugungi sovg'alar ichida eng ajoyibini qliga oldi. Bu yurakcha shaklidagi bejirim tumor edi. Unga qarab biroz surbetroq, lekin bu ziga juda yarashadigan, kelishgan yigitni yladi. Lablariga mayin tabassum yugurdi. Tumorni yostig'ining
 ostiga qyib qydi-yu kz
larini uyquga yumdi. Ertasi
ga darsda tiribdi-yu hayo
li zida emas. Poyezd, avto
bus... "Nimalar bldi meng
a? Bir kunda u haqda shun
cha ylayapmanmi? Yq, 
men sevib qolmadim. Bu s
evgi emas..." Lekin qiz noh
aq edi. U yigitni sevib qolg
andi. Har tunda yostig'i ost
idagi tumorni qliga olib, shirin hayollar qilardi. Bu hayollar esa tobora uni yigitga qattiqroq bog'lab borardi. sha lahzalarda qiz yigit uni qidirayotganini sezardi, lekin hech narsa qilib blmasdi. Kutish kerak. Faqat shu yl bor edi... 5 oydan sng... Qiz kunlar tib, yigitning kelmasligiga ishonch hosil qildi. Qayerdan ham kelardi. Balki butunlay unutib ham yuborgandir. Ayni shu vaqtlarda qizning oilasida uni uzatish haqidagi mavzu kun tartibida turardi. Qiz borgan sari bu talablarga rad javobini berishga qiynalardi. Oxiri hammasini ota- onasining ixtiyoriga tashlab qydi. sha kunning zidayoq qizning uyidan sovchilar rozilik javobi bilan chiqib ketishdi... Ular ketishdi-yu qizni titroq bosdi. Xonasiga kirdi. Tumorni qliga olib yig'lab yubordi. Negaligini zi anglamasdi. Faqat yig'lagisi kelardi. Chunki u endi kelmaydi... Sovchilar bolal
ikdagi dstidan edi. Juda y
axshi yigit, lekin... Nimaya
m qilardi? Taqdiri shunaqa 
ekan. Haya, taqdir... U yana
 kimnidir eslatib yubordi. 
sha kuni qiz tyib yig'ladi. Bor hasrati kz yoshlarga qshilib yuragidan chiqib ketdi. Bugun qiz unashtirildi. Lekin yuragi hijil. Hamma baxt tilayapti. Qaydam? Tyni kuyovning ishlari tufayli 40 kundan keyinga belgilashdi. Qiz zini chalg'itishga urinardi. Xonasiga kirib har doimgidek qadrdon tumorni qliga oldi. Unga bir oz tikilib turgach yana joyiga qaytarib qydi. "Yq, bugun uni qlimda olib yuraman. Birinchi va snggi bor...",- qaror qildi qiz. Xiyobonda tumorni mahkam siqib shoshib ketardi. Keyin... Keyin urilib ketdi. Telefoni qlidan tushib sinib ketgan yigitga qaradi-yu qiz qlidagi tumorni qattiqroq siqdi...Telefon orqali suhbatlar... Uchrashuvlar... Hammasi chiroyli edi. Qiz ham hammasini taqdir izmiga tashlab qydi. Chunki uning sevgisi shu qadar kuchli ediki, undan shunchaki kz yumib ketolmasdi. Har uchrashganlarida yana va yana qattiqroq bog'lanib borardi. Faqat yigit har uchrashganlaridan sng qanchalik baxtli kunlarning yaqinligi haqida ylardi, qiz esa yaqin kelayot
gan iztirobli voqealarni his 
qilardi. Shuning uchun qiz hech kimga bildirmasdan kp yig'lardi... Oradan 20 kun tib yigit qizga sevgi izhor qildi. Qiz esa eshitib turib yig'lab yubordi. Yq, qiz ortiq faqat zini ylay olmasdi. Hammasini txtatish, ehtimol tugatish kerak edi. Uni quchib, yig'lama gulim deb shivirlayotgan yigitga e'tibor ham bermasdan yig'lardi qiz... sha kun qiz hammasini oyisiga aytdi. Oyisi esa dadasiga. Ota chuqur yga toldiyu qizini bir- necha kun yig'lashga majbur qilgan qarorni chiqardi: - Ty bladi! Ty bladi... Yigirma kundan sng... Ertasiga yigit bilan uchrashgach qiz hammasini unga aytmoqchiydi. Lekin, yana ayta olmadi. Yigit ham qanaqadir mahzun kayfiyatda edi. U qizni uzoq bag'riga bosib turdi: - Yig'lama, azizam sen
ga kulish yarashadi... "Neg
a yig'layapsan" deb sram
adi ham... sha kun qiz yigi
tni snggi bor krib turgan
di. Ertasi kun qiz bu safar y
igitga hammasini aytish uc
hun uchrashuv joyiga keld
i. Lekin yigit kelmadi. Telef
oni chirilgan. Ikkinchi, uch
inchi kun ham. 4- kun yigitdan sms keldi: "Meni kechir... Menga xorijdan yaxshi ish taklif qilishdi. Bilasanmi, mening kelajak rejalarim ulkan. Bu rejada sen ham bor eding, ammo endi hammasi birdaniga zgarib ketdi. Afsusdaman. Baxtli bl..." Qiz qib kzlariga ishonmadi. Qayta-qayta qidi. "Siz bunday qilolmaysiz.." yig'lardi u. Lekin hammasi ravshan edi. Qiz u bilan tkazgan shirin 3 haftalik baxtli kunlarini bir-bir xotirladi. Sevaman degandi, endi tashlab ketdi. Alam bilan unga javob yozdi: - Sizga aytolmagan bir gapim bor: Meni turmushga berishyapti... Balki, kelajagizni ylab, tg'ri qilgandirsiz. Ketavering... Umuman qaytib kelmang... Sizi krishni istamayman. Yodizdami, menga yurakchali tumor sovg'a qilgandiz, omad keltiradi deb? Menga soxta yurak hadya qildiz-u haqiqiy yuragimni olib ketdiz ziz bilan. Sizga baribir rahmat. Menga nimalarnidir rgatdiz. Masalan, taqdirga
 ishona boshladim. Lekin ta
qdirlarimiz ayro ekan. Yan
a bir gapni sizga aytolmag
anman: Sizi sevaman! Hm...
 Yomon blsaizam, bildiz... 
Nafratlanaman ham... Sms yubordi-yu telefonini suvga otdi. rindiqda tirib ezilib yig'ladi. Hammasi tugadi... Qizning tyi kuni ham keldi. Qiz xonasida kzguga qarab tirardi. Quloqlari ostida esa yigitning unga aytgan hamma gaplari bir-bir jaranglardi: "Poyezdga kech qolganimni kim omadsizlik dedi?" "Kul azizam, kulish senga yarashadi..." "Buni taqdir deydilar..."Uning yuzlariga yosh dumaladi. Shu daqiqada uning ortida otasi qlida qog'oz bilan ma'yus turardi. Otasi uning peshonasidan pdi: - Meni kechir qizim...20 kun avval... Qizning otasi qizining boshqa yigitni sevib qolganini eshitgach, chuqur yga toldi. Fotiha blgan, hamma rozi. Qudalar ham yaxshi odamlar. Nega qanaqadir n kun ichida qizining bu taxlit zgarib qolganini tushunolmasdi. Buni tkinchi hoy-u xavas deb qabul qildi va qizini bir necha kun yig'lashga majbur qilgan qarorni chiqardi: - Ty bladi! Ota sha yigitni qidirib topdi. Istarasi issiqqina ekan. Lekin endi kech. U bilan ochiqchasiga gaplashib oldi: - Qizim unas
htirilgan, 20 kundan sng tyi bladi, shuni bilasanmi? Yigit jim blib qoldi. Qizning nima sababdan sevgi izhor qilganda yig'laganini tushungan edi. - Hammasiga endi juda kech... Iltimos qilaman sendan, qizimni chin yurakdan sevsang uni tinch qy, chunki men ikki dunyoda ham tyni txtatmayman. Qizimni hurmatini saqla, el-yurt oldida isnodga qyma. Yigit hech narsa deyolmasdi. Qizning otasi uzoq gapirib szini yakunladi: - Shunday qilki, u sendan nafratlansin. Meni kechir... Shunday qilsang, hammamizga yaxshi bladi... Shunday dedi-yu ketdi. Yigit blsa joyida turib qoldi... Hozir qizning otasi undan qiz uchun jonini sraganida hech ikkilanmay bergan blardi. Lekin ayrim narsalarning qadri jondan ziyoda blarkan. Nima qilish kerak? Yi
git uchun shu kun juda og'i
r bldi. Ertasiga qiz bilan uc
hrashdi. Qiz yana yig'lardi. 
Yigit undan "nega yig'laya
psan" deb sramadi ham. U
ni bag'riga bosdi. Ichidan o
tilib chiqayotgan alami b
g'ziga tiqilib qizga shivirla
di: "Kul azizam, hech qacho
n yig'lama..." Yigit shu lahz
ada qaror qabul qildi: Taqdirga tan berish kerak... Qiz bilan boshqa krishmaslik kerak... Ertasiga yana uchrashuv joyiga otlandi. Yq, krishmaydi. Uzoqdan kuzatsa bas. U zini kutayotgan qizni uzoqdan kuzatdi. Keyingi kun, undan keyin ham... Shu kun yigitga xorijdan ish taklif qilishdi. Yigit ketishga qaror qildi. Hammasini unutish uchun... Ertasi kun u qizga sms yubordi. Uning qib yig'laganini uzoqdan krdi-yu qlini yuragi ustiga olib bordi va pichirladi: "Kechir jonim, mendan nafratlanishing kerak..." Kunlar taverdi. Yigitning samalyoti uchishidan bir kun oldin u qizni snggi bor krish ilinjida uning uyi yaqiniga bordi. Krdi ham. G'amgin gzal qiz... Yigit qizning otasi bilan gaplashib olishi kerak edi. - Men ertaga tongda Parijga uchib ketaman,- yigit qizning otasi yonida sz boshladi,- mana bu xatni unga berib qying, iltimos. Sizning iltimosingizni b
ajardim. Siz ham bajarasiz 
deb ylayman... Xayr! Yigi
t ketdi. "Endi seni krmay
man. Kechir meni azizam... 
Baxtli bl!" Uning kzidan 
sizayotgan yoshlarni hech kim krmasligi uchun kzoynak taqib oldi. Ota maktubni qib yuragi tlib ketdi. Qizini shu darajada sevarkan, bir og'iz szini ikki ham qilmadi. Kuyov qilsa arzirdi. Lekin, kechikdi... Tongga qadar hayollar iskanjasida qoldi. Tongda maktubni olib qizining xonasiga kirdi. Qizi judayam gzal. Lekin, uning kzlarida yosh bor edi. Ota ortiq bardosh qilolmadi. Qizini bag'riga bosib, peshonasidan pdi: - Meni kechir qizim... * * * Ota qiziga xatni berib, yigit haqida hammasini aytib berdi. Qiz maktubni ochib qishga tushdi: "" Bugun mendan nafratlanayotgan blsang kerak. Ishonaver buning hecham ahamiyati yq menga. Chunki bugun men seni yana hammadan birinchi tabriklayapman. Qanday omadim bora? Sen jinnisan, negaligini bilasanmi? Tying haqida aytmading menga. Lekin meni kimligimni unutib qyding. Men quvnoq "folbin"manku. Baribir bilvoldim. Xuddi tug'ilgan kuningdagidek... Yodingdami, taqdirga ishonmayman derding. Men esa qlimni avval yuragi
m ustiga, keyin peshonamga qyib buni taqdir deydilar derdim. Buning ma'nosini bilasanmi? Bu yurakdagi sevgi uchun taqdirga minnatdorlik.. Ha, men taqdirimdan minnatdorman. sha poyezdga kechiktirgani uchun... Seni menga uchratgani uchun... Keyingi 5 oyda aqldan ozayozdim. Seni qidirib. Topganimda esa endi kech blgan ekan... Meni kechir... Sen baxtli blishing kerak. Menga xshagan surbet bilan taqdiring qshilmagan ekan. Men senga hozir sz beraman. Meni endi hech qachon krmaysan, men esa seni hech qachon unutmayman. Chunki sen bunga loyiqsan. Sen ham menga va'da berishingni xohlayman. Baxtli blaman deb sz ber. Sizni unutaman deb sz ber. Chunki men unutilishga loyiqman. Seni tashlab ketayotganim uchun
 ham... Senga bir gapni kp
 aytishga ulgurmadim. Bug
un snggi bor aytaman: M
en seni sevaman! Sen baxt
li blishing kerak. Tying 
muborak blsin..."" Qiz yig'
lab-yig'lab xatni qib tuga
tdi.Otasi qizini yupatdi: - U 
bugun Parijga uchib ketmo
qchi. Bor qizim uni txtat... 
Qiz yig'lashdan txtab, otasiga qaradi. - Kchada taksi kutib turibdi. Ulgurishing kerak. Qolganini menga qyib ber,- otasi qlini avval yuragi ustiga keyin peshonasiga olib bordida kuldi,- axir buni taqdir deydilar.Qiz otasini quchoqladi: - Rahmat, dadajon... Keyin chopdi. U ketib qolmasligi kerak. Ketishga haqqi yq. Qlidagi bejirim tumorni mahkam siqib taksiga tirdi. Taksi aeroport tomon yl oldi. Qiz esa hamon kz yoshlarini txtata olmas va shivirlardi: - Iltimos, ketib qolmang, bir martagina mening ham iltimosimni bajaring... Taksi aeroportga yetib kelgach qiz shoshib ichkariga kirdi. Hamma yoqda odam. Qayerga borishini bilmasdi. Aeroport ichida esa operatorlarning ylovchilarga turli murojaatlari eshitilardi. Qiz nihoyat shoshilib nazorat punktiga keldi. Qriqchilarning hay- haylashiga qaramay ichkarida tirgan qizdan shoshib sradi: - Opajon, Pa
rijga samalyot uchmadimi 
hali? - 347-reys bilan Tosh
kent- Parij ynalishida sa
malyot yarim soat oldin uc
hib ketdi. - ...,- qiz zini y
qotib qydi,- ketdimi? U yi
gitning kulib turgan holatini kz oldiga keltirdi. Lekin u chindan kechikkandi. Samalyot allaqachon uchib ketgandi. Qiz odamlar gavjum blgan kutish zalidagi rindiqlardan biriga borib tirdi. "U ketib qoldi. Endi uni hech qachon krolmayman..." - Iltimos, tumorimni qaytib ber,- yigitning ovozi eshitildi shu payt,- usiz samalyotga ham kech qoldim. Qiz yigitga qaradi. Qlida bilet, chamadon... Unga kulib qarab turardi. Qiz uning quchog'iga otildi. - Nega ketib qoldiz,- yig'lardi u. - Ketib qoldi deb kim aytdi? Yuragimni tashlab qayerga ham ketardim,- uning sochlarini siladi yigit. - Siz yomonsiz... - Hm. - Surbetsiz... - Hm. - Yana "hm"mi? - Hm. Ular kulib yuborishdi. Aeroportda esa hamma ularga qarardi. Qarayverishsin. AXIR BUNI TAQDIR DEYDILAR....
rasul6574.spaces.ru