istashmasa, yana o'zing kelasan. o'shanda seni qatl etishga buyuraman. Meni topish esa qiyin emas. Mana bu uzukni ol, uni o'ng qo'lingning jimjilogkiga taqqan kishi ko'z ochib yumguncha istagan joyida paydo bo'ladi. Xullas, senga uch kecha-yu, uch kunduz muhlat!
Savdogar yigklab-yigkalb shunday qarorga kelibdi: yaxshisi bir marta qizlarimni ko'ray, ularga oq fotiha beray. Agar meni o'limdan saqlab qolishga rozi bo'lishmasa, nachora o'zim qaytaman. Shunday qilib, mahluq bergan uzukni o'ng jimjilogkiga taqqan ekan, bir zumda o'z uyining hovlisida bo'lib qolibdi. Xuddi shu paytda, tilla-yu sarhil mollar ortilgan karvoni ham yetib kelgan ekan. Xizmatkorlar yuklarni tushirishibdi. Qizlar xursand bo'lib otaga peshvoz chiqibdilar. Qarasalar otaning kayfiyati yomon. Katta qizlar undan: nima bo'ldi, molu-davlatingizni yo'qotdingizmi, deb so'rashibdi. Kichik qizi esa: Meni boylik qiziqtirmaydi, yuragingizdagi dardni ayting, otajon debdi. Shunda savdogar sevikli qizlariga qarab shunday debdi:
- Yo'q, boylik yo'qotmadim, aksincha 3-4 barobar ko'p foyda ko'rdim. Xafaligimga boshqa sabab bor, uni ertaga aytaman. Kelinglar, bugun xursandchilik qilaylik.
Shunday deb temir sandiqlarni keltirishni buyuribdi. Ota katta qiziga olib kelgan sovgkani - o'tda yonmas, suvda zanglamas tillaqoshni beribdi. o'rtanchasiga ham sharq billuridan yasalgan ko'zguni sovgka qilibdi. Kenjasiga o'zi so'raganidek olov gul. Kattalari quvonchdan ko'zlari porlab, sovgkalarni xonalariga olib kirib ketishibdi-da, to'yib-to'yib tomosha qilishibdi. Faqat kichik qiz olov gulni ko'rib yigklab yuboribdi, go'yo yuragiga bir narsa sanchilgan kabi qaltirab ketibdi. Otasi:
- Ha, qizim? Sovgkam yoqmadimi? o'zing aytganingdek, yeti iqlimda yo'q, eng chiroyli gulku, -degan ekan, qiz gulni olibdi-yu otasining qo'llarini o'pib, rahmat aytibdi, ammo gkamgin tortib qolibdi.
Shunday qilib oila birinchi kunni katta xursandchilik bilan o'tkazibdi. Ertasiga ertalab savdogar katta qizini yoniga chaqiribdi. Unga bo'lib o'tgan voqealarni bir boshdan so'zlab beribdi-da, qizidan Meni o'limdan olib qolishga rozi bo'larmiding?, deb so'rabdi. Katta qiz mahluq oldiga ketishni jiddiy rad qilibdi:
- Qizil gul kim uchun olib kelingan bo'lsa, o'sha qutqarsin - debdi.
Keyin o'rtancha qiz bilan ham xuddi shunday suhbat bo'lib o'tibdi. U ham opasiday javob beribdi. Nihoyat savdogar kenja qizini chaqiribdi. Unga boshidan o'tgan sarguzashtlarni oqizmay-tomizmay so'zlab beribdi. Hali gapini tugatmay turib, kichik qiz otasining oldiga cho'kkalabdi.
- Menga oq fotiha bering otajon, o'sha mahluqning uyiga borib yashayman. Axir gulni men uchun olib keldingiz, sizni men o'limdan qutqarishim kerak.
Savdogar ko'zlari yoshga to'lgan holda shunday debdi:
- Qizginam, erkatoyim. Meni ajal changalidan olib qolib, o'z xohishing bilan dahshatli mahluq yoniga ketayotganing uchun seni Xudoning o'zi yarlaqasin. Uning qasrida bekamu ko'st yashaysan. Lekin qasr qayerda ekanini hech kim bilmaydi. Unga otliq ham, piyoda ham, uchqur qush ham yeta olmaydi. Endi sen bilan xabarlasha olmasak kerak. Sening go'zal yuzingni ko'rmasdan, mayin ovozingni eshitmasdan, qolgan umrimni qanday o'tkazaman asalim? o'zimni tiriklay yerga ko'mgan kabi umrbod xayrlashaman.
Kenja qiz otasiga qarab:
- Xafa bo'lmang otajon. Mahluqdan qo'rqmayman, unga vijdonan xizmat qilsam, zora qo'yib yuborsa. Balki ko'rishib ham qolarmiz -debdi.
Ota baribir gkamgin ekan. Opalari ham yigklab-yigklab kichik singlisini kuzatishibdi. o'zi esa yigklamas ekan. Qizil gulni tilla suvi yugirtirilgan chiroyli ko'zaga solibdi-da, o'zi bilan olib ketish niyatida, noma'lum tomonga otlanibdi. Uch kecha-yu, uch kunduz ham o'tibdi. Savdogar qizning qo'liga mahluq bergan uzukni taqqan ham ekan-ki, o'sha zahoti u gkoyib bo'libdi.
Bir zum o'tmay qiz o'ziga kelib qarasa, bir muhtasham qasrda, naqshinkor karavotda parto'shag-u paryostiqda yotgan emish. Go'yo butun umr shu yerda yashagan-u dam olish uchun bir oz yonboshlaganday. Qiz o'rnidan turibdi. Yonginasida ko'zadagi olov guli, hamma buyumlari esa chiroyli stollar, to'chalar ustiga tartib bilan taxlab qo'yilgan. U qasrni 