ekanini ko'rdi.
Salomlashgach:
- Nima uchun bu atirgullarni bo'yayapsiz? - deb so'radi.
- Bilasizmi, xonim, bu daraxt qizil bo'lishi kerak.
Chunki Qirolicha faqat qizil gullarni yaxshi ko'radi. Agar aslida oq ekanini bilib qolsa bormi, kallamizni olishga buyruq beradi. Yo'q, yo'q! Voy, ana o'zlari!
Bogkning katta darvozasi ochildi. Ikki qator askarlar qadam tashlab o'tdi. Birinchi qatordagi askarlar karta o'yinidagi tappon, ikkinchisidagi - qargka ko'rinishda edi. Ularning o'rtasida Oq Quyon karnay chalganicha o'tib borardi. Birdan u to'xtab qoldi.
- Imperator janobi oliyalari... iltifotli xonim... Qirolicha janoblari...
Dillar qirolichasi... - dedi u nafasi tiqilib. - Ha, yana...
- Qirol janoblari... - qo'shib qo'ydi kichik tanaffusdan so'ng.
Qirolicha atirgul daraxtiga yaqinlashdi.
- Gullarimni kim bo'yadi? -so'radi zarda bilan. -Boshlari tanasidan judo qilinsin!
Keyin Alisaga ko'zi tushdi:
- Xo'sh, sen kimsan?
- Mening ismim Alisa. Men Oq Quyonni izlab yurgan edim, janobi oliyalari, - dedi unga ta'zim qilarkan.
- Oq Quyonni? Qanday bema'nilik! Xo'p, mayli, kro'et o'ynay olasanmi, o'zi?
- Ha, janobi oliyalari.
- Boshladik, bo'lmasa! -buyurdi Qirolicha.
Alisa umrida bunaqa gkalati kro'et o'yinini ko'rmagan edi. Sharchalar o'rnida tipratikanlar, to'qmoqlar flamingo qushlari bilan almashtirilgan. Qizcha esa mahoratini ishga solib, to'gkri o'ynashga harakat qilar edi. Ammo flamingoning boshi bilan kirpini uraman desa, qush uchib ketar va unga qarab turar edi.
Qirolicha bo'lsa o'yindan zavqlanardi. U endi yutuqli yurishni bajarmoqchi edi, birdan orqasiga Cheshir Mushugi sakrab tushdi-da, qo'rqitib yubordi. Flamingo vahima ko'tardi. Qirolicha muvozanatini yo'qotib, oyoqlari osmondan kelib, yiqilib tushdi.
Alisa kulib yubordi. Askarlar ham kuldi. Hatto Qirol ham o'zini kulgidan to'xtata olmadi. Lekin Qirolicha o'rnidan turgan zahoti kulgi taqqa tindi-qo'ydi. Qirolicha
jahldan qip-qizarib ketgandi.
- Hozir kimningdir boshi olinadi! Seniki!!! - qichqirdi u Alisaga. - Senga ishonishim kerak emasdi o'zi! Sen gkishtin qargka emassan, qargka ham, chillik ham! Umuman, tappon kartayam emassan!
- Men bu yerga kelmoqchimasdim. Mening aybim yo'q, - o'zini oqlamoqchi bo'ldi Alisa.
Lekin Qirolicha uni gapirishgayam qo'ymadi:
- Bu qanaqasi yana? Bu yerda faqat men buyuraman! Olib chiqilsin! Boshi tanasidan judo etilsin!
Alisa tushundiki, uni hech kim qutqara olmaydi. Shunda cho'ntagidan qo'ziqorin bo'lagini olib, tishlay boshladi. U borgan sari kattalashardi. Hamma qo'rqib ketdi. Askarlar har tomonga qochishga tushdi. Qirolichaning:
- Boshi olib tashlansin! -degan buyrugkiga hech kim parvo qilmasdi.
- Axir sizlar oddiygina o'ynaladigan kartalar ekansizku! - dedi Alisa Qirolichaga, Qirolga va askarlarga tepadan qarab.
Shu so'zlarni aytdi-yu, o'zining yana kichraya boshlaganini his qildi.
Qirolicha qo'llarini bir-biriga ishqab:
- Nima deding, asal qiz? -deya so'radi.
- Endi nima qildim-a? - Alisa yurgan yo'lida qoqilib-qoqilib ketardi. Oyoqlari birdan ogkirlashdi.
Haliyam Qirolichaning tovushi tinchlik bermasdi. Lekin endi uzoqdan eshitilardi.
- Bu yerdan chiqib ketishim kerak! Boshi olinsin!,
- Alisa shu so'zlarni shivirlar edi. Shu payt kimdir chaqirayotgandek bo'ldi.
- Tursang-chi, axir, Alisa! Tarix darsidan biror narsani eslab qoldingmi o'zi?
Alisa ko'zlarini ochib, tepasida unga engashib turgan Alisa ko'zlarini ochib, tepasida unga engashib turgan opasini ko'rdi.
- Bo'ldi, yur, uyga ketamiz, -derdi opasi
Alisa tizzasidan mushukchasini qo'liga oldi. sini qo'liga oldi.
- Bilasanmi, Dina, men baribir Mo'jizalar Mamlakatini emas, o'zimizning ana shu dunyoni tanlagan bo'lardim, - dedi u.

Turkumlar
Asarlar
Britaniya adabiyoti
Absurdizm
Lyuis 
Kerroll
Nasr
Ertaklar


2010-14 o'zLib Elektron Kutubxonasi
